การปรับปรุงกระบวนการผลิตผลิตภัณฑ์เส้นไหมด้วยแนวคิดไคเซ็น: กรณีศึกษากลุ่มสตรีวิสาหกิจ บ้านวังหิน จังหวัดชัยภูมิ

Main Article Content

ไสว ศิริทองถาวร
ชนิดาภา พื้นหินลาด
พรพิมล ยวงเกตุ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ (Action Research) มีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงกระบวนการผลิตผลิตภัณฑ์เส้นไหมของกลุ่มสตรีวิสาหกิจชุมชน บ้านวังหิน ตำบลบ้านเต่า อำเภอบ้านแท่น จังหวัดชัยภูมิ โดยประยุกต์ใช้แนวคิดไคเซ็น (Kaizen) กลุ่มผู้ให้ข้อมูลประกอบด้วย ประธานกรรมการและหัวหน้างานประจำกระบวนการย่อยทั้งหมด รวม 7 คน การดำเนินงานวิจัยแบ่งออกเป็น 7 ขั้นตอนหลัก ได้แก่ การค้นหาปัญหา วิเคราะห์สภาพปัจจุบัน วิเคราะห์สาเหตุ กำหนดแนวทางแก้ไข วางแผนและปฏิบัติ วัดผล และรักษามาตรฐาน ผลการศึกษาพบปัญหาเบื้องต้นที่สำคัญ 3 ประการ ได้แก่ การตายของตัวอ่อนไหม การมีเศษรังไหมติดปะปนระหว่างการสาวไหม และสีย้อมเส้นไหมไม่สม่ำเสมอ การแก้ปัญหาดำเนินการใน 5 แนวทาง ได้แก่ การซับน้ำออกจากกระด้ง การคลุมผ้าป้องกันแมลง การเพิ่มคานกรองเศษไหม การนวดกดเส้นไหม และการควบคุมอุณหภูมิของสีย้อม  ผลการปรับปรุงแสดงให้เห็นถึงคุณภาพและประสิทธิภาพที่เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน ได้แก่ ร้อยละผลผลิตรังไหมที่เสียหายลดลงร้อยละ 2.88 จำนวนครั้งเฉลี่ยที่เศษรังไหมติดระหว่างการสาวลดลง 3.3 ครั้งต่อชั่วโมง และร้อยละของมัดเส้นไหมที่ย้อมสีได้สมบูรณ์เพิ่มขึ้นร้อยละ 16.67 มีข้อเสนอแนะจากการศึกษาในเรื่องของการนำแนวคิดไคเซ็นบนพื้นฐานการมีส่วนร่วมไปปลูกฝังให้เป็นวัฒนธรรมขององค์กร การนำผลการปรับปรุงกระบวนการไปใช้เป็นมาตรฐานการปฏิบัติงานของกลุ่มฯ การต่อยอดการปรับปรุงกระบวนการผ่านวงจรคุณภาพที่มีจำนวนวงรอบมากขึ้น รวมทั้งการขยายผลแนวทางการปรับปรุงไปสู่กระบวนการหรือชุมชนอื่น

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ศิริทองถาวร ไ., พื้นหินลาด ช., & ยวงเกตุ พ. (2025). การปรับปรุงกระบวนการผลิตผลิตภัณฑ์เส้นไหมด้วยแนวคิดไคเซ็น: กรณีศึกษากลุ่มสตรีวิสาหกิจ บ้านวังหิน จังหวัดชัยภูมิ. วารสารวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรมบ้านสมเด็จ, 6(2), 129–146. สืบค้น จาก https://ph04.tci-thaijo.org/index.php/JEITB/article/view/11112
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมหม่อนไหม. (2567). การฟอกย้อมสีเส้นไหม. สืบค้นเมื่อ 21 สิงหาคม 2567, จาก: https://qsds.go.th/newqsisnetu/การฟอกย้อมสีเส้นไหม/.

_____________. (2568). การเลี้ยงไหม. สืบค้นเมื่อ 5 เมษายน 2568, จาก: https://qsds.go.th/newosrd/2482-2/.

ณัฐชยา รัตนพันธุ์ โสวัตรี ณ ถลาง และภัทรพรรณ ทำดี. (2566). การพัฒนาสินค้าทางวัฒนธรรมจากภูมิปัญญาผ้าไหมทอมือบ้านครัว โดยครอบครัวมนูทัศน์ เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 15(1), 1-17.

มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. (2560). คู่มือกิจกรรม Kaizen. สืบค้นเมื่อ 19 พฤษภาคม 2568, จาก: https://www.cmubs.cmu.ac.th/wp-content/uploads/2022/07/ Kaizen-Manual1.pdf.

วิทยา ตันสุวรรณนนท์. (2550). การพัฒนาระบบคุณภาพ การปรับปรุงด้วย “ไคเซ็น”. กรุงเทพฯ: สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น).

เสรี พงษ์พิศ. (2536). ภูมิปัญญาชาวบ้านกับการพัฒนา (เล่ม 1) . กรุงเทพฯ: มูลนิธิภูมิปัญญา.

ไสว ศิริทองถาวร, ณัฐวริศร์ พรมอ่อน และพรนภา ตะก้อง. (2566). การออกแบบกระบวนการจัดจำหน่ายทางออนไลน์ของร้านกาแฟสด. วารสารวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรมบ้านสมเด็จ, 4 (1), 29-46.

อนุชิต ฉ่ำสิงห์ และธนพร ศิลปะชัย. (2552). เครื่องสาวไหมระดับเกษตรกร. ใน อัคคพล เสนาณรงค์. 30 ปี เครื่องจักรกลเกษตร. หน้า 150-164, กรุงเทพฯ: กรมวิชาการเกษตร.

Chikwendu, O. C., Chiedu, E. O., and Onyeka, N.C. (2024). The Implementation of Kaizen Principles in Manufacturing Processes: A Pathway to Continuous Improvement. International Journal of Engineering Inventions. 13(7), 116-124.

Imai, M. (1986). Kaizen: The Key to Japan’s Competitive Success. New York: McGraw-Hill.

Julkunen, P. (2025). Dividing Kaizen Activities into Different Segments. Retrieved 20 February 2025, from: https://www.mexlink.fi/en/blogs/news/ kaizen-toiminnan-jako-eri-segmentteihin#.