THAI MUSICAL SIGNAL ANALYSIS
Keywords:
Musical signal analysis, Traditional Thai musicAbstract
Analysis of Thai principal notes was carried out for the octave referred to as ‘‘Thang Phiang Aw’’. Four different techniques of digital processing, namely discrete Fourier transform (DFT), short-time Fourier transform (STFT), autoregressive model (AR), and modal distribution (MD) werd used. The results indicated that the modal distribution technique was superior to the others. The main Phiang Aw octave covered the frequencies of 465-940 Hz. The pitches were not constant, which was in contrast to the previous hypothesis of Morton’s.
References
บริษัท รีดเดอร์ส ไดเจสท์ (ประเทศไทย) จำกัด. (2541). ดนตรีในชีวิต.
สัมภาษณ์ ตัดพหนันท์. (2542). ดนตรีไทย.
สราวุฒิ สุจิตจร. (2545). การประมวลผลสัญญาณดิจิตอล. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
อุทิศ นาคสวัสดิ์. (2514). ทฤษฎีดนตรีไทย.
Alten, S. (1999). Audio in Media. 5th ed. Wadsworth Publishing.
Cannon, R. (1976). Structure of Music. (อ้างในบทความ)
Cohen, L. (1989). Time-Frequency Distributions—A Review. Proc. IEEE, 77(7).
Griffiths, L.J. (1975). Rapid Measurement of Digital Instantaneous Frequency. IEEE Trans. ASSP.
Marple, S.L. (1980). A New Autoregressive Spectrum Analysis Algorithm. IEEE Trans. ASSP.
Mitra, S.K. (2001). Digital Signal Processing: A Computer-Based Approach. McGraw-Hill.
Oppenheim, A.V. and Schafer, R.W. (1989). Discrete-Time Signal Processing. Prentice-Hall.
Pielemeier, W.J. and Wakefield, G.H. (1996). A high-resolution time-frequency representation for musical instrument signals. J. Acoust. Soc. Am.
Totarong, P. (1983). Autoregressive Modeling. (อ้างในบทความ)
